ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան սադրիչ է անվանել ՀՀ ԱԽՔ Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները հանրապետության՝ ռուսաստանցի այն քաղաքացիների նոր ալիք ընդունելու պատրաստակամության մասին, որոնք ցանկանում են խուսափել ռազմաճակատ ուղարկվելուց։ Նա նշել է, որ Սիմոնյանը «Դոժդ» հեռուստաալիքին տված հարցազրույցում տրվել է «գիտակցաբար սադրիչ ձևակերպված հարցին» և ներքաշվել Ռուսաստանում իբր հնարավոր մոբիլիզացիայի մասին շահարկումների մեջ:               
 

Թե ինչու են ծնողները «սարսափով» սպասում սեպտեմբերին

Թե ինչու են ծնողները «սարսափով» սպասում սեպտեմբերին
02.09.2013 | 11:30

Սեպտեմբերն եկավ, դրա հետ մեկտեղ էլ ավելացան հայաստանաբնակ ծնողների հոգսերն ու խնդիրները: Սկսվեցին դպրոցներ երեխա ճանապարհող ծնողների «դաժան» օրերը: Թե ինչո՞ւ են վերջիններս այդքան սարսափում դպրոցի անունը լսելիս, դժվար չէ կռահել: Ամառային երեքամսյա արձակուրդի ընթացքում խեղճ ծնողները փոխանակ հանգստանալու, լիցքաթափվելու, օրնիբուն վազքից մի փոքր շունչ առնելու, ողջ արձակուրդի ընթացքում գումար են «հավաքում», որպեսզի սեպտեմբերի գալուն պես դպրոցների պահանջները կարողանան բավարարել: Այդ պահանջները միայն դրամահավաքի հետ չեն կապված, այլ այն ծախսերի, որոնք դպրոցի պատերից դուրս են` դպրոցական համազգեստ, գրենական պիտույքներ, վճարովի գրքեր (ի դեպ, բավականին թանկ, օրինակ` մեկ գիրքը կարող է արժենալ 5000, 6000, 7-8000 և ավելի դրամ): Ի՞նչ անի ծնողը, ով, ասենք, ունի մեկից ավելի դպրոցահասակ երեխա:

Ամեն տարի, ուսումնական տարին սկսվելուց առաջ, թե’ ԿԳ նախարարությունը, թե’ քաղաքապետարանը հայտարարում են, թե դպրոցներում տիրող դրամահավաքը արգելված է, ծնողական ֆոնդ ասվածը նույնպես, բայց թե ինչ է իրականում կատարվում. բառերով չես նկարագրի:

Երեսունութամյա Անահիտը երեք երեխաներին այս տարի դպրոց ճանապարհեց: Մեծը վեցերորդ դասարանում է սովորում, միջնեկը` չորրորդ, փոքրը` երրորդ: Նրանք սովորում են թիվ 119 դպրոցում: Մեր հարցին, թե որքան գումար է ծախսվել երեխաներին դպրոց ուղարկելու համար, նա դառնորեն ժպտաց` «միայն ծաղիկներին` մոտ 7 հազար դրամ»: Մեր դիտարկմանը` թե պարտադի՞ր էր ծաղիկը, մանավանդ մեր օրերում, երբ այդ գեղեցիկությունը ինչպես որ հարկն է չի գնահատվում, այնքան էլ չի գրավում մեր մանկավարժներին, զրուցակիցս ասաց. «Բոլորի ձեռքին ծաղիկ կա այս օրը, ինչո՞ւ իմ երեխաները վատ զգան, անհարմար վիճակում հայտնվեն. եթե մյուսները չտանեն, իրենք էլ չեն տանի»: Ինչ վերաբերվում է համազգեստին` Անահիտի խոսքով, անցած տարվանը դեռ հագնում են, իսկ կոշիկներ այս տարի բոլորի համար է գնել. «Ընդհանուր 17 հազար էլ կոշիկների համար ծախսեցի, գրենական պիտույքներ ճիշտ է գնել եմ` տետրեր, նկարչական ալբոմներ, մատիտներ, մնացած մանր-մունրը…բայց գիտեմ, որ սա վերջը չէ, շուտով դասատուներն իրենց պահանջները կներկայացնեն: Ամեն դպրոց իր տետրն ու օրագիրն է պահանջում, միանման, միագույն, մեր ժամանակ, որ դրանք տարբեր էին, վա՞տ էինք սովորում: Չեմ հասկանում, ինչու են սենց տանջում թե մեզ, թե երեխաներին»,-սրտնեղեց նա` նշելով, որ 12 հազարից ավելի էլ` գրենական պիտույքի վրա է ծախսել. «Էս խանութներն էլ ստեղ են իրանց հոր գները դնում, ախր հեչ խիղճ չունեն, մի հատ ստից սրիչը կամ ռետինը 150 դրամ են վաճառվում էս օրերին: Մարդիկ ասում են՝ գնա չգիտեմ որ խանութից էժանը առ, ես էդքան ճանապարհ կտրեմ, տրանսպորտին փող տամ, նույն բանը չի գալի՞ս»,-պատմում էր երեք երեխաների մայրը: Վերջինս չմոռացավ նշել, որ այս տարի աղջկան նոր պայուսակ էլ է գնել 7 հազար դրամ արժողությամբ, քանի որ հինը մաշվել է: Նասկիներ, սպորտային համազգեստ, տղաներին բոթասներ (վճարովի գրքերը չհաշված). Ընդամենը` 90 հազար դրամ, ընդամենը…

Ի դեպ, ցանկացած ծնողի ամենից շատ վրդովեցնում է վճարովի գրքերի փաստը, որոնք շատ թանկ արժեն. «Վերնիսաժից» հինգ գիրք պիտի գնեմ: Մի գիրքը 7000 դրամ է, երկուսը` 5000 , մյուս երկուսը` 2,500-3000: ՈՒզենք-չուզենք պիտի գնենք: Ախր գոնե կարողանանք հետո վաճառել կամ վերնիսաժում փոխանակել, կասենք դե ոչինչ, բայց կոպեկներով էլ չենք կարողանում վաճառել. 7 հազարանոց գիրքը 300 դրամով են վերցնում, պատկերացնո՞ւմ եք: Ինչի՞ համար է էս առուծախը, ի՞նչ են ուզում էս դպրոցականներից, էս ի՞նչ օր են գցել էս»,-դժգոհեց մեկ ուրիշ ծնող:

Ինչպես ասում են, սա դեռ սկիզբն է: Դեռ դպրոցի շեմը ոտք չդրած` մարդիկ այսքան գումարներ են անիմաստ վատնում: Սա` լավագույն դեպքում, եթե, իհարկե, փորձում են «համեստ» ծախսեր անել: Իսկ թե ինչ է սպասվում նրանց ուսումնական տարին սկսվելուց հետո, դպրոցի պատերի ներսում, կարելի է միայն ենթադրել:

Հ.Գ. Դպրոցներին առնչվող այս հիմնախնդիրը, վերջին տարիներին հայաստանաբնակ յուրաքանչրյուր ծնողի թիվ մեկ մտահոգությունն է, որը տարեցտարի ոչ թե լուծվում, այլև ավելի է ահագնանում: Խնդրի առնչությամբ մոտ 20 օր առաջ irates.am-ը հարցեր ուղղեց Երևանի քաղաքապետարանի կրթության վարչությանը: Հարցն այսպիսին էր`

«Շուտով կսկսվի նոր ուսումնական տարին: Ինչպիսի՞ մեթոդներով եք պատրաստվում պայքարել կրթական ոլորտում, մասնավորապես, հանրակրթական դպրոցներում տիրող դրամահավաքի, ավելի ճիշտ` թալանի դեմ (որը քողարկվում է ֆոնդ, դասագրքեր, տետրեր, անհասկանալի և վճարովի ֆակուլտատիվներ, մաքրություն, «ախրանա» և այլն պատճառաբանությամբ), որի համար ծնողներից պահանջվում է անհիմն և անօրինական գումարներ:
Ինչպե՞ս եք պատրաստվում վերահսկել «Էլիտար» դպրոցների ղեկավարության ինքնագործունեությունը: Եթե ինքնագործունեություն չէ, ապա պետական ո՞ր կառույցներն են տեղյակ այդ ամենից»:

Քաղաքապետարանի ցանկացած պաշտոնյա, որպես օրենք, պարտավոր է մեկ շաբաթվա ընթացքում պատասխանել լրագրողի հարցերին: Անցել է շուրջ քսան օր. Դեռ սպասում ենք:

Հասմիկ ՄՈՎՍԻՍՅԱՆ

Դիտվել է՝ 2843

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ